يعنى : گفت على عليه السّلام : « سوگند به آن كسى كه شكافت دانه را و رويانيد آن‌را و بيافريد انسان را ، كه وصيت كرد آن پيغمبر چيزى نخوانده به من اين را كه : دوست ندارد مرا مگر ايمان دارنده و دشمن ندارد مرا مگر نفاق دارنده » . و عن سهل بن سعد أنّ رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله قال يوم خيبر : « لأعطينّ هذه الراية غدا رجلا يفتح اللّه على يديه ، يحبّ اللّه و رسوله و يحبّه اللّه و رسوله » . قال : فبات الناس يدوكون ليلتهم أيّهم يعطاها ، فلمّا أصبح الناس غدوا على رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله كلّهم يرجون أن يعطاها . فقال : « أين عليّ بن أبى طالب ؟ » فقالوا : هو - يا رسول اللّه ! - يشتكي عينيه ، قال : « فأرسلوا إليه » فأتي به ، فبصق رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله في عينيه [ و دعا له ] فبرئ حتّى كأن لم يكن به وجع . فأعطاه الراية « 1 » . الخبر .

--> - ص 469 ، ح 963 ؛ مطالب السئول ، ح 17 به نقل از مسلم و ترمذى و نسائى ؛ كنز العمّال ، ج 13 ، ح 36385 . ( 1 ) . مشكاة المصابيح ، ج 3 ، ص 1719 - 1720 ، باب مناقب على بن ابى طالب ، ح 6080 ؛ مصابيح السنّة ، ج 4 ، ص 171 ، باب مناقب على بن أبى طالب ، ح 4764 و ص 171 ، فصل في المعجزات ، ح 4601 ؛ صحيح مسلم ، ج 15 ، ص 177 - 178 و در ص 176 و 179 به طرق ديگر و با اختلاف در عبارات ؛ سنن الترمذي ، ج 5 ، ص 596 ، ح 3724 به نقل از سعد ابن ابى وقّاص . صحيح البخارى ، ج 3 ، ص 1357 ، باب مناقب على بن ابى طالب ، ح 3498 . بخارى حديث رايت را از سلمه نيز نقل كرده است ( همان جلد و صفحه ، ح 3499 ) . و قريب به اين مضمون : الإرشاد ، ج 2 ، ص 125 - 126 .